சிவபெருமான் ஆலகாலம் உண்டது

பாற்கடல் என்கிற ஒரு பெரிய கடல் உண்டு.

ஒரு காலத்தில் தேவர்களும் அசுரர்களும் அதைக் கடைந்து அமிர்தம் எடுக்கத் தொடங்கினர்.

கடைவதற்கு மத்தும் கயிறும் வேண்டுமல்லவா ? அவர்கள் ‘மந்தரகிரி’ என்கிற ஒரு பெரிய மலையைப் பெயர்த்துக்கொண்டு வந்து அந்தக் கடலில் மத்தாக நட்டனர். ‘வாசுகி’ என்கிற ஒரு பாம்பைக் கொண்டு வந்து அந்த மத்திலே கட்டினர்.

ஒரு பெரிய மலையை இரண்டு மூன்று சுற்றுச் சுற்றிக் கட்டக் கூடிய பாம்பு எவ்வளவு பெரியதாக இருக்கவேண்டும்? அதைப்

பிடித்துக் கடையத் தொடங்கியவர்களின் பலம்தான் எப்படிப்பட்டதோ ? தேவர்கள் ஒரு புறமும் அசுரர்கள் ஒருபுறமுமாக இருந்து கடைந்தனர். வேகவேகமாக இழுத்துக் கடையவே, வலி பொறுக்க முடியாத வாசுகிப் பாம்பு விஷத்தைக் கக்கியது.

பால் தயிராக உறைவதற்காக அவர்கள் பலவிதமான செடிகொடிகளைக் கொண்டு வந்து அந்தக் கடலில் போட்டிருந்தார்கள். அந்தச் செடி கொடிகளில் இருந்தும் ஒருவித விஷம் தோன்றியது.

இரண்டும் கலந்து ஆலகாலம் என்கிற ஒரு கொடிய விஷமாகக் கிளம்பியது.

அது நெருப்பாகத் தகித்தது. அதனால் தேவர்களும் அசுரர்களும் பயந்து ஓடினர். எல்லாம் வல்ல இறைவனாகிய சிவபெருமானிடம் போய் “ஈசனே! எங்களைக் காப்பாற்றுங்கள். தங்கள் திருவடி சரணம்!” என்று கதறி முறையிட்டனர்.

சிவபெருமான், “அஞ்சாதீர்கள்!” என்று சொல்லி உடனே பாற்கடலுக்கு வந்தார்.

விஷத்தின் கடுமையைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டார். நின்ற நிலையிலேயே அந்த விஷத்தைத் தம்முடைய கைகளில் வரவழைத்தார். அதைக் கண்டு தேவர்களும் ஆச்சரியப்பட்டனர். ஈசன் அதை உட்கொண்டு தமது கண்டத்திலேயே (தொண்டையி லேயே) நிறுத்திக் கொண்டார்.

தேவர்களும் அசுரர்களும் ஈசன் எல்லாம் வல்லவன் அனைத்தையும் செய்து முடிக்கும் ஆற்றல் உள்ளவன் என்பதை அறிந்து வணங்கித் துதித்து மகிழ்ந்தனர்.

சிவபெருமான் இப்படி அருள் செய்த பிறகு அவருக்கு நீலகண்டன், காலகண்டன் என்கிற பெயர்கள் உண்டாயின.

01.புராணங்களில் என்ன கூறப்படுகிறது?

பாகவத புராணம், விஷ்ணு புராணம், மகாபாரதம் போன்ற நூல்களில், தேவர்களும் அசுரர்களும் அமிர்தத்தைப் பெற பாற்கடலைக் கடைந்தபோது முதலில் வெளிப்பட்டது ஹாலாஹல (ஆலகால) விஷம் என்று கூறப்படுகிறது.

02.ஏன் அந்த நஞ்சு தோன்றியது?

புராண விளக்கத்தின்படி:

பாற்கடல் என்பது பல தெய்வீக சக்திகளும் பொருட்களும் மறைந்திருந்த பிரபஞ்சக் கடலாகக் கருதப்பட்டது.
மந்தர மலையை மத்தாகவும், வாசுகி நாகத்தை கயிறாகவும் கொண்டு கடல் கடையப்பட்டது.
கடையும்போது கடலின் ஆழத்தில் மறைந்திருந்த பல பொருட்கள் மேலே வந்தன.
அவற்றில் முதலில் வெளிப்பட்டது உலகையே அழிக்கக்கூடிய கொடிய விஷம் — ஹாலாஹல விஷம்.

சில புராண விளக்கங்களில், வாசுகி நாகத்தின் வாயிலிருந்து வெளியான நச்சுப் புகையும் நெருப்பும் அந்த விஷம் தோன்றுவதற்குக் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.

03.அந்த நஞ்சின் தன்மை என்ன?

புராணங்களில் அது:

• உலகங்களை எரிக்கும் சக்தி உடையது.
• தேவர்கள், அசுரர்கள் யாராலும் தாங்க முடியாதது.
• பரவினால் மூவுலகங்களும் அழியும்.

என விவரிக்கப்படுகிறது.

04.சிவபெருமான் ஏன் அருந்தினார்?

தேவர்களும் அசுரர்களும் உதவி கேட்டு சிவபெருமான் அவர்களை நாடினர். உலகைக் காப்பாற்ற அவர் அந்த விஷத்தை அருந்தினார். பின்னர் பார்வதி தேவி அவரது கழுத்தை அழுத்திப் பிடித்ததால் விஷம் தொண்டையில் தங்கி, கழுத்து நீலநிறமானது. இதனால் அவர் நீலகண்டன் எனப் போற்றப்படுகிறார்.

வரலாற்று / அறிவியல் பார்வை

ஆலகால நஞ்சு உண்மையில் இருந்த ஒரு வேதியியல் நஞ்சு என்பதற்கான வரலாற்று அல்லது அறிவியல் ஆதாரம் இல்லை. இது இந்து புராணங்களில் வரும் ஒரு தெய்வீக நிகழ்வாகவும், சில அறிஞர்களால் “உலகில் உள்ள தீமைகள் மற்றும் அழிவு சக்திகளின் குறியீடு” எனவும் விளக்கப்படுகிறது.

முக்கிய ஆதாரங்கள்:

• பாகவத புராணம்
• விஷ்ணு புராணம்
• மகாபாரதம்

அதனால், புராணங்களின்படி ஆலகால நஞ்சு பாற்கடல் கடையும்போது வெளிப்பட்ட பிரபஞ்ச நஞ்சு; அது எதிலிருந்து “உருவாக்கப்பட்டது” என்று அல்ல, கடலின் ஆழத்தில் மறைந்திருந்த ஒன்று வெளிப்பட்டது என்று நூல்கள் கூறுகின்றன.